Duuts

Limburgs (li)

Byvoeglike naamwoord
	Enkelvoud	Meervoud
Manlik	Duutse,     (voor klinkers,   "b", "d", "h" of "t":)   Duutsen	Duutse
Vroulik	Duutse	Duutse
Onsydig	Duuts	Duutse

Uitspraak:

IPA:

manlik: [ˈdyː˦˨tsə], (voor klinkers, "b", "d", "h" of "t":) [ˈdyː˦˨tsən]; vroulik: [ˈdyː˦˨tsə]; onsydig: [dyː˦˨ts]

meervoud: [ˈdyː˦˨tsə]

Betekenisse:

1. Duits, van, betreffende die Duitsers.

2. Duits, van, afkomstig uit, behorend tot, eie aan Duitsland.

3. Duits, van, betreffende die Duitse taal.

Wisselvorme:

Duits, Duutsj, Dutsj, Pruus

Limburgs (li)

Enkelvoud	Meervoud
Duuts

Uitspraak:

IPA: [dyː˦˨ts]

Betekenisse:

Duits, 'n Wes-Germaanse taal.

Wisselvorme:

Duits, Duutsj, Dutsj, Pruus

Nederlands (nl)

Byvoeglike naamwoord
Onverboë	Duuts
Verboë	Duutse   (Vlaams voor klinkers en "h":) Duutsen
Partitief	Duuts'
Verdere verbuigings: Duuts (verbuiging)

Spelling tot 1934:

onverboë: Duutsch, verboë: Duutsche, partitief: Duutsch'

Uitspraak:

IPA:

Nederlands: onverboë: [dyts], verboë: [ˈdytsə], partitief: [dyts]

Belgies: onverboë: [dyˑts], verboë: [ˈdyˑtsə], (voor klinkers en "h":) [ˈdyˑtsən]; partitief: [dyˑts]

Betekenisse:

1. Van, betreffende die taal Middelnederlands.
2. Van, betreffende die tale Nederlands, Vlaams en Afrikaans gesamentlik.

Wisselvorme:

Diets

Sinonieme:

1. Middelnederlands

Nederlands (nl)

Naamval	Enkelvoud	Meervoud
Nominatief	Duuts
Genitief (verouder)	Duuts'
Datief (verouder)	Duuts(e)
Akkusatief (verouder)	Duuts
Verkleinwoord

Spelling tot 1934:

Duutsch

Uitspraak:

IPA:

Nederlands: [ˈdyts]

Belgies: [dyˑts]

Betekenisse:

1. Die Nederlandse taal van ongeveer 1150 tot 1500.
2. Nederlands, Vlaams, Afrikaans gesamentlik.

Wisselvorme:

Diets

Sinonieme:

1. Middelnederlands