Norwegisch
Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Inhoud |
Duits (de)
| naamval | Enkelvoud (sonder lidwoord) |
Enkelvoud (met lidwoord) |
|---|---|---|
| nominatief | Norwegisch | das Norwegische |
| genitief | Norwegisch | des Norwegischen |
| datief | Norwegisch | dem Norwegischen |
| akkusatief | Norwegisch | das Norwegische |
Selfstandige naamwoord
Onsydig
Wisselspelling:
- Norwegiſch
Met fraktuurletters:
Uitspraak:
- IPA:
- Standaardtaal tot 1957: [ˈnɔrveːgɪʃ]
- Noord-Duitse en Middelduitse standaardtaal sedert 1957: [ˈnɔɐ̯veːgɪʃ]
- Suid-Duitse en Oostenrykse standaardtaal sedert 1957: [ˈnoɐ̯veːg̊ɪʃ]
- Switserduitse standaardtaal: [ˈnɔrveːg̊ɪʃ]
Betekenisse:
- Noors, 'n Noord-Germaanse taal.
