canis

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.

Inhoud 1 Latyns (la) 1.1 Selfstandige naamwoord 1.2 Manlik of vroulik 1.3 Uitspraak: 1.4 Betekenisse:

Latyns (la)

Naamval	Enkelvoud	Meervoud
Nominatief	canis	canēs
Genitief	canis	canum
Datief	canī	canibus
Akkusatief	canem	canēs
Vokatief	canis	canēs
Ablatief	cane	canibus

Selfstandige naamwoord

Manlik of vroulik

Uitspraak:

IPA: klassieke Latyn: [ˈkanɪs], meervoud: [ˈkaneːs]

Afrikaanse Kerklatyn: [ˈkɑːnəs], meervoud: [ˈkɑːneːs]

Italiaanse Kerklatyn: [ˈkaːnis], meervoud: [ˈkaːnes]

Betekenisse:

Hond