elifbe
Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Inhoud |
[wysig] Turks (tr)
[wysig] 
Selfstandige naamwoord
| Naamval | Enkelvoud | Meervoud |
|---|---|---|
| Nominatief | elifbe | elifbeler |
| Genitief | elifbenin | elifbelerin |
| Datief | elifbeye | elifbelere |
| Akkusatief | elifbeyi | elifbeleri |
| Lokatief | elifbede | elifbelerde |
| Ablatief | elifbeden | elifbelerden |
| Verdere verbuigings: elifbe (verbuiging) | ||
[wysig] 
Uitspraak:
- IPA: [ɛlɪfˈbɛ], genitief: [ɛlɪfbɛˈnɪn], datief: [ɛlɪfbɛˈjɛ], akkusatief: [ɛlɪfbeˈjɪ], lokatief: [ɛlɪfbɛˈdɛ], ablatief: [ɛlɪfbɛˈdɛn]; meervoud: [ɛlɪfbɛˈlɛɹ], genitief: [ɛlɪfbɛlɛˈrɪn], datief: [ɛlɪfbɛlɛˈrɛ], akkusatief: [ɛlɪfbɛlɛˈrɪ], lokatief: [ɛlɪfbɛlɛrˈdɛ], ablatief: [ɛlɪfbɛlɛrˈdɛn]
[wysig] 
Met Arabiese letters:
- الفبه , meervoud: الفبهلر
