er
Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Inhoud |
[wysig] Turks (tr)
| Naamval | Enkelvoud | Meervoud |
|---|---|---|
| Nominatief | er | erler |
| Genitief | erin | erlerin |
| Datief | ere | erlere |
| Akkusatief | eri | erleri |
| Lokatief | erde | erlerde |
| Ablatief | erden | erlerden |
| Verdere verbuigings: er (verbuiging) | ||
[wysig]
Selfstandige naamwoord
[wysig]
Met Arabiese letters:
- ار , meervoud: ارلر
[wysig]
Uitspraak:
- IPA: [ɛɹ], genitief: [ɛˈrɪn], datief: [ɛˈrɛ], akkusatief: [ɛˈrɪ], lokatief: [ɛrˈdɛ], ablatief: [ɛrˈdɛn]; meervoud: [ɛrˈlɛɹ], genitief: [ɛrlɛˈrɪn], datief: [ɛrlɛˈrɛ], akkusatief: [ɛrlɛˈrɪ], lokatief: [ɛrlɛrˈdɛ], ablatief: [ɛrlɛrˈdɛn]
[wysig]
Betekenisse:
- Man, volwasse manlike persoon.
- Man, iemand wat tot 'n leër, die bemanning van 'n skip, ens. behoort.