instrumentaal

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.

Inhoud 1 Afrikaans (af) 1.1 Byvoeglike naamwoord 1.2 Uitspraak: 1.3 Met Arabiese letters: 1.4 Spelling tot 1909: 1.5 Betekenisse: 1.6 Sinonieme: 1.7 Vertalings 2 Afrikaans (af) 2.1 Selfstandige naamwoord 2.2 Uitspraak: 2.3 Met Arabiese letters: 2.4 Spelling tot 1909: 2.5 Betekenisse: 2.6 Sinonieme: 2.7 Vertalings 3 Nederlands (nl) 3.1 Byvoeglike naamwoord 3.2 Uitspraak: 3.3 Betekenisse:

Afrikaans (af)

Byvoeglike naamwoord
Predikatief	instrumentaal
Attributief	instrumentale
Partitief	instrumentaals
Gesubstantiveer
Enkelvoud	Meervoud
instrumentale	instrumentales

Byvoeglike naamwoord

Uitspraak:

IPA:

byvoeglik: predikatief: [ənstrɨmenˈtɑːɫ, ə̃strɨmenˈtɑːɫ, ənstrɨmənˈtɑːɫ, ə̃strɨmənˈtɑːɫ], attributief: [ənstrɨmenˈtɑːlə, ə̃strɨmenˈtɑːlə, ənstrɨmənˈtɑːlə, ə̃strɨmənˈtɑːlə], partitief: [ənstrɨmenˈtɑːɫs, ə̃strɨmenˈtɑːɫs, ənstrɨmənˈtɑːɫs, ə̃strɨmənˈtɑːɫs]

gesubstantiveer: [ənstrɨmenˈtɑːlə, ə̃strɨmenˈtɑːlə, ənstrɨmənˈtɑːlə, ə̃strɨmənˈtɑːlə], meervoud: [ənstrɨmenˈtɑːləs, ə̃strɨmenˈtɑːləs, ənstrɨmənˈtɑːləs, ə̃strɨmənˈtɑːləs]

Met Arabiese letters:

byvoeglik: predikatief: اِنْسْتْرُیمَِنْتَالْ , attributief: اِنْسْتْرُیمَِنْتَالِی , partitief: اِنْسْتْرُیمَِنْتَالْسْ

gesubstantiveer: اِنْسْتْرُیمَِنْتَالِی , meervoud: اِنْسْتْرُیمَِنْتَالِسْ

Spelling tot 1909:

byvoeglik: predikatief: instrumentaal; attributief: instrumentále, instrumenta-le; partitief: instrumentaals

gesubstantiveer: instrumentále, instrumenta-le; meervoud: instrumentáles, instrumenta-les

Betekenisse:

1. Wat as instrument dien of aangewend is of word.
2. (Musiek:) Deur musiekinstrumente voortgebring.
3. (Grammatika:) wat betrekking het of die funksie het van 'n instrumentaal.

Sinonieme:

1. instrumenteel

Vertalings

Duits: 1 instrumentell (de); 1, 2 instrumental (de) Engels: 1, 2 instrumental (en)

Latyns: 1, 2 instrumentalis (la) Nederlands: 1, 2 instrumentaal (nl)

Afrikaans (af)

Enkelvoud	Meervoud
instrumentaal	instrumentale

Selfstandige naamwoord

Uitspraak:

IPA: [ənstrɨmenˈtɑːɫ, ə̃strɨmenˈtɑːɫ, ənstrɨmənˈtɑːɫ, ə̃strɨmənˈtɑːɫ], meervoud: [ənstrɨmenˈtɑːlə, ə̃strɨmenˈtɑːlə, ənstrɨmənˈtɑːlə, ə̃strɨmənˈtɑːlə]

Met Arabiese letters:

اِنْسْتْرُیمَِنْتَالْ , meervoud: اِنْسْتْرُیمَِنْتَالِی

Spelling tot 1909:

instrumentaal; meervoud: instrumentále, instrumenta-le

Betekenisse:

1. Dié vorm van 'n woord in flektierende tale, wat die instrument of middel uitdruk.
2. Woord in die instrumentaal.

Sinonieme:

instrumentalis

Vertalings

Duits: 1, 2 Instrumental (de) Engels: 1 instrumental case (en); 1, 2 instrumental (en) Kasjoebies: 1 narzãdzôcz (csb); 1, 2 jinstrumental (csb) Latyns: 1 casus instrumentalis (la); 1, 2 instrumentalis (la)

Nederlands: 1, 2 instrumentalis (nl) Oekraïens: 1 орудний відмінок (oroednij widminok) (uk) Russies: 1 творительный падеж (tworitelnij padezj) (ru) Yslands: 1 tækisfall (is)

Nederlands (nl)

Byvoeglike naamwoord
Onverboë	instrumentaal
Verboë	instrumentale   (Vlaams voor klinkers en "h":) instrumentalen
Partitief	instrumentaals   (Vlaams:) instrumentaal
Verdere verbuigings: instrumentaal (verbuiging)

Byvoeglike naamwoord

Uitspraak:

IPA:

Nederlands: onverboë: [ɪnstrymɛnˈtaːɫ, ɪnstrymənˈtaːɫ], verboë: [ɪnstrymɛnˈtaːlə, ɪnstrymənˈtaːlə], partitief: [ɪnstrymɛnˈtaːɫs, ɪnstrymənˈtaːɫs]

Belgies: onverboë: [ɪnstʀymɛnˈtaːɫ, ɪnstʀymənˈtaːɫ], verboë: [ɪnstʀymɛnˈtaːlə, ɪnstʀymənˈtaːlə], (voor klinkers en "h":) [ɪnstʀymɛnˈtaːlən, ɪnstʀymənˈtaːlən]

Betekenisse:

Instrumentaal