kerime
Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Inhoud |
[wysig] Turks (tr)
| Naamval | Enkelvoud | Meervoud |
|---|---|---|
| Nominatief | kerime | kerimeler (verouder:) keraim |
| Genitief | kerimenin | kerimelerin (verouder:) keraimin |
| Datief | kerimeye | kerimelere (verouder:) keraime |
| Akkusatief | kerimeyi | kerimeleri (verouder:) keraimi |
| Lokatief | kerimede | kerimelerde (verouder:) keraimde |
| Ablatief | kerimeden | kerimelerden (verouder:) keraimden |
| Verdere verbuigings: kerime (verbuiging) | ||
[wysig] 
Selfstandige naamwoord
[wysig] 
Met Arabiese letters:
- كریمه ; meervoud: كرائم ; كریمهلر
[wysig] 
Uitspraak:
- IPA: [kʲɛriː'mɛ], genitief: [kʲɛriːmɛ'nɪn], datief: [kʲɛriːmɛˈjɛ], akkusatief: [kʲɛriːmeˈjɪ], lokatief: [kʲɛriːmɛˈdɛ], ablatief: [kʲɛriːmɛˈdɛn]; meervoud: [kʲɛriːmɛˈlɛɹ; kʲɛˈrɑːɪm], genitief: [kʲɛriːmɛlɛˈrɪn; kʲɛrɑːɪˈmɪn], datief: [kʲɛriːmɛlɛˈrɛ; kʲɛrɑːɪˈmɛ], akkusatief: [kʲɛriːmɛlɛˈrɪ; kʲɛrɑːɪˈmɪ], lokatief: [kʲɛriːmɛlɛrˈdɛ; kʲɛrɑːɪmˈdɛ], ablatief: [tɛrʤʏmɛlɛrˈdɛn; kʲɛrɑːɪmˈdɛn]
[wysig] 
Betekenisse:
- (Verouder:) dogter
