kone
Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Inhoud |
Boekmaal (nb)
| Naamval | Enkelvoud | Meervoud | ||
|---|---|---|---|---|
| Onbepaald | Bepaald | Onbepaald | Bepaald | |
| Nominatief | kone | kona, (tot 1938:) konen |
koner | konene |
| Genitief | kones | konas, (tot 1938:) konens |
koners | konenes |
Selfstandige naamwoord
Vroulik (tot 1938 gemeenslagtig)
Uitspraak:
Betekenisse:
Sinonieme:
Deens (da)
| Naamval | Enkelvoud | Meervoud | ||
|---|---|---|---|---|
| Onbepaald | Bepaald | Onbepaald | Bepaald | |
| Nominatief | kone | konen | koner | konerne |
| Genitief | kones | konens | koners | konernes |
Selfstandige naamwoord
Gemeenslagtig
Uitspraak:
Betekenisse:
Sinonieme:
Nieu-Noors (nn)
| Naamval | Enkelvoud | Meervoud | ||
|---|---|---|---|---|
| Onbepaald | Bepaald | Onbepaald | Bepaald | |
| Nominatief | kone; (tot 1938:) kona |
kona | koner; (tot 1938:) konor |
konene; (tot 1938:) konone |
| Genitief | kones; (tot 1938:) konas |
konas | koners; (tot 1938:) konors |
konenes; (tot 1938:) konones |
Selfstandige naamwoord
Vroulik
Uitspraak:
- IPA: [˅koːnə], (tot 1938:) [˅koːna]; bepaald: [˅koːna]; meervoud: [˅koːnər], (tot 1938:) [˅koːnur]; bepaald: [˅koːnənə], (tot 1938:) [˅koːnunə]