mons

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.

Inhoud 1 Latyns (la) 1.1 Selfstandige naamwoord 1.2 Manlik 1.3 Uitspraak: 1.4 Betekenisse:

Latyns (la)

Naamval	Enkelvoud	Meervoud
Nominatief	mōns	montēs
Genitief	montis	montium
Datief	montī	montibus
Akkusatief	montem	montēs
Vokatief	mōns	montēs
Ablatief	monte	montibus

Selfstandige naamwoord

Manlik

Uitspraak:

IPA: klassieke Latyn: [mõːns], meervoud: [ˈmɔ̃nteːs]

Afrikaanse Kerklatyn: [mons], meervoud: [ˈmonteːs]

Italiaanse Kerklatyn: [mons], meervoud: [ˈmontes]

Betekenisse:

1. Berg
2. Gebergte