nominative

Engels (en)

Byvoeglike naamwoord
nominative

Uitspraak:

IPA:

Suid-Afrikaans: [ˈnɔmənətəv]

Brits: [ˈnɒmənətɪv]

Amerikaans: [ˈnɑːmənətɪv]

Betekenisse:

1. Nominatief
2. Benoem

Engels (en)

Naamval	Enkelvoud	Meervoud
Nominatief	nominative	nominatives
Genitief

Uitspraak:

IPA:

Suid-Afrikaans: [ˈnɔmənətəv], meervoud: [ˈnɔmənətəvz]

Brits: [ˈnɒmənətɪv], meervoud: [ˈnɒmənətɪvz]

Amerikaans: [ˈnɑːmənətɪv], meervoud: [ˈnɑːmənətɪvz]

Betekenisse:

1. Eerste naamval
2. Woord in die nominatief

Sinonieme:

1. nominative case

Afkorting:

1. nom.

Frans (fr)

Vroulike vorm van ☞ nominatif.

Interlingue (ie)

Enkelvoud	Meervoud
nominative	nominatives

Uitspraak:

IPA: [nominaˈtiːve], meervoud: [nominaˈtiːvɛs]

Betekenisse:

1. Eerste naamval
2. Woord in die nominatief