aangebrand
| Voltooide deelwoord | |
|---|---|
| Werkwoord | aanbrand |
| Werkwoordelik | aangebrand |
| Naamwoordelik | aangebrand, aangebrande |
- aan•ge•brand
- Werkwoordelike verlede deelwoord
- vorm die verlede tyd van aanbrand
- Hier is wenke vir potte wat aangebrand het, vleis wat lank vat om sag te kook, 'n droë vel in die winter en hoofpyne.[1]
- Naamwoordelike verlede deelwoord
- Predikatief of bywoordelik: wat aangebrand het
- Ek glo maar altyd as 'n pot erg aangebrand is, moet nie nog hitte onder hom sit nie.
