Gaan na inhoud

aangeraai

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordaanraai
Werkwoordelikaangeraai  
Naamwoordelikaangeraai, aangeraaide
aan•ge•raai
Werkwoordelike verlede deelwoord
  1. vorm die verlede tyd van aanraai
  2. vorm die lydende vorm van aanraai
  1. Sy het hulle aangeraai om altyd hulle pasiënte binne die groter sosio-ekonomiese konteks van die land te sien, en om vernuwing en die wetenskap te gebruik om uitdagings in hulle omgewings die hoof te bied.[1]
  2. Die publiek word aangeraaiom amptelike weerwaarskuwings en -advies van betroubare bronne te volg.[2]
Naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Predikatief of bywoordelik: wat aangeraai is
  1. Ek het na die Protea-Noord-polisiekantoor gegaan soos aangeraai en hulle het aan my gesê dat hulle 'n saaknommer sou uitreik[3]

    Vertalings

  Vertalings:   
Engels: recommended(en);
Nederlands: aangeraden(nl)