Gaan na inhoud

aangerig

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordaanrig
Werkwoordelikaangerig  
Naamwoordelikaangerig, aangerigte
aan•ge•rig
Werkwoordelike verlede deelwoord
  1. vorm die verlede tyd van aanrig
  2. vorm die lydende vorm van aanrig
  1. Die veldbrand woed reeds sedert Donderdagaand en het brandskade by die Willows-vakansieoord aangerig.[1]
  2. Versekering teen omgewingskade wat deur besoedeling aangerig word, bied unieke uitdagings.[2]
Naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Predikatief of bywoordelik: wat aangerig is of word
  1. Voor die inwerkingtreding van die VBW, het ons gemenereg bepaal dat `n verhuurder die huurder aanspreeklik mag hou in die geval van kontrakbreuk, vir onder andere, agterstallige huurgeld, skade aangerig aan die eiendom, asook die maandelikse huur betaalbaar vir die periode waartydens die verhuurder nie `n nuwe huurder kan kry nie.[3]

    Vertalings

  Vertalings:   
Engels: caused(en)
Nederlands: aangericht(nl)