aangerigte
| Voltooide deelwoord | |
|---|---|
| Werkwoord | aanrig |
| Werkwoordelik | aangerig |
| Naamwoordelik | aangerig, aangerigte |
- aan•ge•rig•te
- Naamwoordelike verlede deelwoord
- Attributiewe vorm van aangerig: wat aangerig is of word
- Hoewel ryp tydens temperatuurdalings op jou plante opmerklik is, kan die aangerigte skade eers dae later sigbaar begin raak.[1]
