Gaan na inhoud

aangewys

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordaanwys
Werkwoordelikaangewys  
Naamwoordelikaangewys, aangewysde, aangewese  
Negatiefonaangewys, onaangewysde, onaangewese
aan•ge•wys
Werkwoordelike verlede deelwoord
  1. vorm die verlede tyd van aanwys
  2. vorm die lydende vorm van aanwys
  1. As ds S.J. du Toit die ‘siel’ van die Eerste Taalbeweging genoem word, dan sou ek C.P. Hoogenhout graag die ‘besieler’ wil noem, die man wie se persoonlikheid die G.R.A. beheers het, die man wat met kalme oorweging die rigting aangewys het, of die briek aangedraai het waar dit nodig was. [1]
  2. Sedert hy as wenner van Die Kontrak aangewys is, het Chris Steyn harte verower met sy unieke klank, warm persoonlikheid en ongelooflike stem[2]
Naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Predikatief of bywoordelik: wat aangewys is of word
  1. Die Suid-Afrikaner van die jaar, soos aangewys deur die publiek, is Donderdag deur die bekende persoonlikheid Jan Braai bekend gemaak.[3]

    Vertalings

  Vertalings:   
Engels: indicated(en), appointed(en)
Nederlands: aangewezen(nl)