aanvaar
Voorkoms
- Aanvaar
- Aanvaar
-
(lêer)
| Tydvorm | Persoon | Woordvorm |
|---|---|---|
| Teenwoordige Tyd | ek | aanvaar |
| (in bysin) | ... dat ek | aanvaar |
| Verlede Tyd | ek | het aanvaar |
| Onbepaalde wys | om te aanvaar | |
| Teenwoordige deelwoord | aanvaardende | |
| Verlede deelwoord | aanvaarde | |
- Om in besit te neem.
- Om 'n bepaalde amp of taak op te neem.
- Bereid wees om te berus in iets; nie daarteen stry nie; daarmee saamgaan.
- Sy het die geskenk aanvaar.
- Hy aanvaar die amp as voltydse redakteur van die Kerkbode.
- Huxley was traag om sekere van Darwin se idees te aanvaar, maar het Darwin heelhartig in die openbaar ondersteun.
| Vertalings: | |||
|---|---|---|---|
| Tydvorm | Persoon | Woordvorm |
|---|---|---|
| Teenwoordige Tyd | ek | vaar aan |
| (in bysin) | ... dat ek | aanvaar |
| Verlede Tyd | ek | het aangevaar |
| Onbepaalde wys | om aan te vaar | |
| Teenwoordige deelwoord | aanvarende | |
| Verlede deelwoord | aangevaarde | |
- 'n Hawe besoek; aandoen.
- Stamp; teen 'n ander skip of ander ding vaar.
- Hulle moes by Kaapstad aanvaar om vars water en vrugte te laai.
- Daar was 'n gevaar om deur die digte mis aangevaar te word.
| Vertalings: | |||
|---|---|---|---|