Gaan na inhoud

aanvurend

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Teenwoordige deelwoord
Werkwoordaanvuur
Bywoordelikaanvurend
Attibutiefaanvurende
aan•vu•rend
Teenwoordige deelwoord
  1. Predikatief of bywoordelik: wie of wat aanvuur, terwyl dit aanvuur
  1. Die betoog is nie hier teen ’n verteenwoordigende keuse wat toegang bemiddel tot eksemplare van die Afrikaanse poësie nie, dit is wel teen een omvattende “van aanvang tot hede”-projek en aanvurend ten gunste van ’n Groot Poskaarteboek.[1]

    Vertalings

  Vertalings:   
Engels: cheering(en)
Nederlands: aanvurend(nl)