Gaan na inhoud

aweregs

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Byvoeglike naamwoord
Trap Predikatief Attributief Partitief
Stellend   aweregs    aweregse    aweregs  
Sedert omtrent 1265 in Middelnederlands bekend as aver(r)recht van ave (af) en recht (reg), 'iets wat van 'n reguit lyn afwyk', 'binnestebuite'[1]
a•we•regs
In omgekeerde rigting
  1. Maar miskien was dit maar ’n aweregse retoriese strategie waarmee sy self hierdie gesaghebbende posisie in die kritiek probeer bemagtig het. [2]

    Vertalings

  Vertalings:   
Engels: reverse(en)
Nederlands: averechts(nl)