Gaan na inhoud

beboud

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordbebou
Werkwoordelikbebou  
Naamwoordelikbeboud, beboude  
Negatiefonbeboud, onbeboude
be•boud
Naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Predikatief of bywoordelik: wat bebou is of word; terwyl dit bebou word of is.
  1. Die uitsigerwe op die eskarpement wat direk uitkyk oor die wildpark en die Bronberge is feitlik almal beboud en het elk `n oppervlakte van ongeveer 750 vk m. [1]