Gaan na inhoud

bedarende

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Teenwoordige deelwoord
Werkwoordbedaar
Bywoordelikbedarend
Attibutiefbedarende
be•da•ren•de
Teenwoordige deelwoord
  1. Attributiewe vorm van bedarend wat (laat) bedaar, terwyl dit (laat) bedaar
  1. Met die bedarende middagspitsverkeer let hy op dat die middeljarige tannies een vir een minder word en dat daar 'n rustigheid oor die grou parkeerterrein daal.[1]