Gaan na inhoud

blootleggend

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Teenwoordige deelwoord
Werkwoordblootlê
Bywoordelikblootleggend
Attibutiefblootleggende
bloot•leg•gend
Teenwoordige deelwoord
  1. Predikatief of bywoordelik: wat blootlê, terwyl dit blootlê
  1. Die skryfproses word selfrefleksief aangebied as ontmaskerend en blootleggend in die bundel, maar dien ook as die nabootsing van die verleiding om wel tot die skryfaksie oor te gaan[1]

    Vertalings

  Vertalings:   
Engels: uncovering(en)
Nederlands: blootleggend(nl)