Gaan na inhoud

buigende

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Teenwoordige deelwoord
Werkwoordbuig
Bywoordelikbuigend
Attibutiefbuigende
bui•gen•de
Teenwoordige deelwoord
  1. Attributiewe vorm van buigend wat buig, terwyl dit buig
  1. In die stad van sweet en las
    waar net wit mense pas, was
    jy minder as ’n mens. Wie help
    jou oor die grens? Vlug moes jy
    uit genadelose grepe, diep in die
    nag se buigende repe.[1]