diadeem

'n Diadeem

Afrikaans (af)

Enkelvoud	Meervoud
diadeem	diademe

Woordafbreking

di•a•deem

Selfstandige naamwoord

    Betekenisse

(politiek) 'n Sierhoofband wat as 'n teken van koninklike mag gedra word.

    Voorbeeldsinne

1. In Bab. Jul. gent. 32–3 (Schatkin e.a. 1990:130–2) beskryf Chrusostomus die keiser as een wat deur soldate, goewerneurs en baie slawe en diensknegte omring is, beklee met purper en gekroon met die diadeem.

    Vertalings

Vertalings:
Engels: diadem(en) Nederlands: diadeem(nl) m of o