Gaan na inhoud

dobbel

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Tydvorm Persoon Woordvorm  
Teenwoordige Tyd  ek dobbel  
Verlede Tyd  ek  het gedobbel    
Teenwoordige deelwoord dobbelend     
dob•bel
(speletjie) 'n Kansspel speel deur dobbelstene te gooi, dikwels vir geld
  1. So sê 'n student aan die Universiteit van die Vrystaat (UV) wat erken hy dobbel om sy lewenskoste te dek.[1]

    Vertalings

  Vertalings:   
Engels: throw dice(en), gamble(en)
Nederlands: dobbelen(nl)