dryf

Afrikaans (af)

Tydvorm	Persoon	Woordvorm
Teenwoordige Tyd	ek	dryf
Verlede Tyd	ek	het gedryf
Teenwoordige deelwoord	drywende
Verlede deelwoord	gedrewe gedryfde

Etimologie

Sedert 1100 as driuen 'verdryf' in Oudnederlands bekend. Van Proto-Germaans *dreiban-. Oorspong buite Germaans onbekend.

Uitspraak

   

(lêer)

Selfstandige naamwoord

    Betekenisse

1. Om vorentoe te stoot, aan die gang te sit
2. Om nie in water te sink nie
3. Om silwer of goud met die hand te bewerk; dit in 'n spesifieke vorm te hamer eerder as om dit te giet

    Voorbeeldsinne

1. Elke mens word deur iets gedryf.
2. Die oorledene is deur ʼn verbyganger opgemerk; haar liggaampie het in die water gedryf.
3. In Pi-Hagirot kom hy op 'n keer in die môre na haar toe, op 'n oomblik dat die son baie-baie skerp skyn, en hy gee vir haar 'n ringetjie, gemaak van gedrewe goud, en hy skuiwe dit aan haar vinger.

    Vertalings

Vertalings:   1. Om vorentoe te stoot
Engels: drive(en) Nederlands: drijven(nl)

Vertalings:   2. Om nie in water te sink nie
Engels: float(en) Nederlands: drijven(nl)

Vertalings:   3. Om silwer of goud in 'n spesifieke vorm te hamer
Nederlands: drijven(nl)