Gaan na inhoud

duisel

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Tydvorm Persoon Woordvorm  
Teenwoordige Tyd  ek duisel  
Verlede Tyd  ek  het geduisel    
Teenwoordige deelwoord duiselend     
om aan verlies van balans en helderheid van denke te ly
  1. En steen op steen skuif klotsend langs die wande
    en spring die duiselende steiltes af,[1]

    Vertalings

  Vertalings:   
Engels: dizzy(en)
Nederlands: duizelen(nl)