elektronegatiwiteit

Afrikaans (af)

Enkelvoud	Meervoud
elektronegatiwiteit	elektronegatiwiteite

e•lek•tro•ne•ga•ti•wi•teit

(chemie) Die neiging, of 'n maatstaf van die vermoë, van 'n atoom om elektrone aan te trek wanneer dit bindings vorm.

Die konsep van elektronegatiwiteit is bekendgestel deur Linus Pauling in 1932 en dit is baie behulpsaam om die aard van bindings tussen atome en molekules te verduidelik.^[1]

Vertalings:
Engels: electronegativity^(en) Nederlands: elektronegativiteit^(nl) v

Sien Wikipedia vir meer inligting oor elektronegatiwiteit.