Gaan na inhoud

elektroplatering

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Enkelvoud Meervoud
  elektroplatering    elektroplaterings  
e•lek•tro•pla•te•ring
(chemie) 'n proses wat elektriese stroom gebruik om opgeloste metaalkatione te reduseer sodat hulle in 'n dun metaallagie op 'n elektrode neergelê word.
  1. In die proses van elektroplatering verander die swawel in tiosianaat-ioon in swael-ioon en vorm swart nikkelsulfied met nikkel.[1]

    Vertalings

  Vertalings:   
Engels: electroplating(en)
Nederlands: elektrodepositie(nl) v

Meer inligting

Sien Wikipedia vir meer inligting oor elektroplatering.