Die selfstandige naamwoord is sedert 1472 in Middelnederlands bekend. Afgeleid van die werkwoord galen, in Oudnederlands sedert die 10de eeu as galan 'geraas maak' bekend. Van Proto-Germaans *galan- ‘om te sing’. Die -gaal in nagtegaal is ook daarvan afgeleid. ’n Uitgebreide vorm van *galan-, pgm. *gelnan-, gee gil. Verwant aan die wortel *ghel- ‘om te skree, te skree’ in Proto-Indo-Europees. [1]