Gaan na inhoud

galm

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Tydvorm Persoon Woordvorm  
Teenwoordige Tyd  ek galm  
Verlede Tyd  ek  het gegalm        
Die selfstandige naamwoord is sedert 1472 in Middelnederlands bekend. Afgeleid van die werkwoord galen, in Oudnederlands sedert die 10de eeu as galan 'geraas maak' bekend. Van Proto-Germaans *galan- ‘om te sing’. Die -gaal in nagtegaal is ook daarvan afgeleid. ’n Uitgebreide vorm van *galan-, pgm. *gelnan-, gee gil. Verwant aan die wortel *ghel- ‘om te skree, te skree’ in Proto-Indo-Europees. [1]
Die voortduur van klank nadat die oorspronklike klank verwyder is.
Op dié dag het die helder klanke van 'n klok om nege-uur die oggend oor die vlaktes gegalm.[2]
Enkelvoud Meervoud
  galm     
Langdurige klank

Meer inligting

Sien Wikipedia vir meer inligting oor galm.