Gaan na inhoud

geblakerd

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordblaker
Werkwoordelikgeblaker  
Naamwoordelikgeblakerd, geblakerde
ge•bla•kerd
Naamwoordelike voltooide deelwoord van blaker. Predikatief of bywoordelik
1. Wat geblaker word of is
  1. Ryk geblakerd smeul die tuin oplaas, / sy afskeid is ’n koper waas[1]