Gaan na inhoud

gehinderd

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordhinder
Werkwoordelikgehinder  
Naamwoordelikgehinder, gehinderd, gehinderde  
Negatiefongehinder, ongehinderd, ongehinderde
ge•hin•derd
Naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Predikatief of bywoordelik: wat gehinder is of word
  1. Die C2-posisie van kompleks (1.7) is meer gehinderd as die ooreenstemmende posisie van verbinding (1.5)[1]