Gaan na inhoud

geresulteer

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordresulteer
Werkwoordelikgeresulteer
ge•re•sul•teer
Werkwoordelike verlede deelwoord
  1. vorm die verlede tyd van resulteer
  1. Dit is nie soseer 'n geval van dubbele vergoeding nie maar 'n geval dat die eiser nie werklik skade ervaar nie maar deur die verweerder daarvoor vergoed word asof die skade werklik geresulteer het. [1]