Gaan na inhoud

gewil

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordwil
Werkwoordelikgewil  
Naamwoordelikgewild, gewilde
ge•wil
Werkwoordelike verlede deelwoord
  1. vorm 'n verlede tyd van gewil
  1. Hy het gewil dat die vesting wat Jan van Riebeeck in 1652 hier kom oprig het, staande gebly en uitgebrei het.[1]

    Vertalings

  Vertalings:   
Engels: wanted(en)
Nederlands: gewild(nl)