horende
| Teenwoordige deelwoord | |
|---|---|
| Werkwoord | hoor |
| Bywoordelik | horend |
| Attibutief | horende |
- ho•ren•de
- Teenwoordige deelwoord
- Attributiewe vorm van horend: wie hoor, terwyl mens hoor
- Is jou kind horende doof of siense blind? [1]
| Enkelvoud | Meervoud |
|---|---|
| horende | horendes |
- Iemand wat in staat is om te hoor
- 'n Gehoorgebrek betaken ook nie dat die dowe nie spraakklanke kan artikuleer nie. Dit kan wel, maar in vergelyking met die horende beskik hy nie oor 'n monitorsisteem nie of oor 'n baie gebrekkige monitorsisteem. [2]
