Gaan na inhoud

kluit

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Enkelvoud Meervoud
  kluit    kluite    
Verkleiningsvorm
Enkelvoud Meervoud
  kluitjie     kluitjies  
  1. 'n Aansienlike klomp grond
  2. (pejoratief) 'n Onintelligente persoon
  1. 'n Kluit modder het hom teen die skouer getref.
  2. 'n Kluit wat nie kan verstaan wat jy bedoel nie.
«’n kluit slaan»
'n ooreenkoms sluit, 'n slag slaan
«onder die kluite wees »
in die graf lê
«Iemand met 'n kluitjie in die riet stuur[1]»
Iemand met mooi praatjies afskeep

    Vertalings

  Vertalings:   1. klomp grond
Engels: clod(en), [[{{{2}}}]]
Nederlands: kluit(nl) v/m
  Vertalings:   1. onintelligente persoon
Engels: clod(en), clodhopper(en)
Nederlands: kloothommel(nl) m