Gaan na inhoud

koördineer

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Tydvorm Persoon Woordvorm  
Teenwoordige Tyd  ek koördineer  
Verlede Tyd  ek  het gekoördineer    
Teenwoordige deelwoord koördinerend   
Verlede deelwoord gekoördineerde   
koör•di•neer, ko•ordineer
so organiseer dat alles en almal goed saam kan werk of beweeg
  1. Doeltreffende grondgebruikbeplanning word gefasiliteer deur omvattende wette en beleidsregulasies wat verskeie stedelike projekte koördineer.[1]

    Vertalings

  Vertalings:   
Engels: coordinate(en)
Nederlands: coördineren(nl)