konstateer
| Tydvorm | Persoon | Woordvorm |
|---|---|---|
| Teenwoordige Tyd | ek | konstateer |
| Verlede Tyd | ek | het gekonstateer |
| Teenwoordige deelwoord | konstaterend | |
- kon•sta•teer
- Om die werklikheid vas te stel
- Dit is seker nie altyd maklik om te weet wanneer iemand die waarheid praat, met ander woorde besig is om feite te konstateer nie, maar dit is navorsbaar[1]
| Vertalings: | |||
|---|---|---|---|
