konstaterend
| Teenwoordige deelwoord | |
|---|---|
| Werkwoord | konstateer |
| Bywoordelik | konstaterend |
| Attibutief | konstaterende |
- kon•sta•te•rend
- Teenwoordige deelwoord
- predikatief of bywoordelik: wat konstateer
- Aangesien die hoofsin boonop konstaterend en berigtend geformuleer is, sou daar op stilistiese vlak ook eerder 'n aoristus as 'n perfektum goed gepas het.[1]
