misterieus
| Byvoeglike naamwoord | |||
|---|---|---|---|
| Trap | Predikatief | Attributief | Partitief |
| Stellend | misterieus | misterieuse | misterieus |
- mis•te•ri•eus
- wat 'n misterie is; wat raaiselagtig, geheimsinnig is
- “Die ikosaëder aan die ander kant, speel 'n geheimsinnige rol. Volgens Plato het die gode dit gebruik om die konstellasies van die hele hemel te rangskik. Daar is verseker iets misterieus daaromtrent," voeg hy by. [1]
| Vertalings: | |||
|---|---|---|---|
