monogesubstitueerd
Voorkoms
| Byvoeglike naamwoord | |||
|---|---|---|---|
| Trap | Predikatief | Attributief | Partitief |
| Stellend | monogesubstitueerd | monogesubstitueerde | monogesubstitueerds |
- mo•no•ge•sub•sti•tu•eerd
- (chemie) wat slegs op een posisie in die molekule gesubstitueerd is