Gaan na inhoud

onaangeraakte

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordaanraak
Werkwoordelikaangeraak  
Naamwoordelikaangeraak, aangeraakte  
Negatiefonaangeraak, onaangeraakte
on•aan•ge•raak•te
Negatiewe naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Attributiewe vorm van onaangeraak: wat nie aangeraak is of word nie
  1. Ontdek Meru Nasionale Park, 'n ongerepte 870 km² wildernis in die ooste van Kenia, bekend vir sy onaangeraakte landskappe [1]