Gaan na inhoud

onbeantwoord

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordbeantwoord
Werkwoordelikbeantwoord  
Naamwoordelikbeantwoord, beantwoorde  
Negatiefonbeantwoord, onbeantwoorde
on•be•ant•woord
Negatiewe naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Predikatief of bywoordelik : wat nie beantwoord is of word nie; terwyl dit nie beantwoord word of is nie.
  1. Nagenoeg 29,7% van alle noodgevalle is onbeantwoord gelaat, wat byna een uit elke derde oproep is. [1]