Gaan na inhoud

onbeboud

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordbebou
Werkwoordelikbebou  
Naamwoordelikbeboud, beboude  
Negatiefonbeboud, onbeboude
on•be•boud
Negatiewe naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Predikatief of bywoordelik: wat nie bebou is of word nie; terwyl dit nie bebou word of is nie.
  1. Volgens die kaart was die noordekant van die straat, waar die Krugerhuis vandag is, nog heeltemal onbeboud [1]