Gaan na inhoud

onbenutte

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordbenut
Werkwoordelikbenut  
Naamwoordelikbenut, benutte  
Negatiefonbenut, onbenutte
on•be•nut•te
Negatiewe naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Attributiewe vorm van onbenut : wat nie benut word of is nie
  1. Die onbenutte krag van Afrika se landbou lê by vroueboere [1]