Gaan na inhoud

onbesoedeld

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordbesoedel
Werkwoordelikbesoedel  
Naamwoordelikbesoedel, besoedeld, besoedelde  
Negatiefonbesoedeld, onbesoedelde
on•be•soe•deld
Negatiewe naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Predikatief of bywoordelik: wat nie besoedel is of besoedel word nie
  1. Die Nelson Mandelabaai-metro sê in 'n verklaring die aanleg is opgeknap en onlangse toetse bevestig dat die water veilig en onbesoedeld is.[1]