Gaan na inhoud

ongeëwenaarde

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordewenaar
Werkwoordelikgeëwenaar  
Naamwoordelikgeëwenaar, geëwenaard, geëwenaarde  
Negatiefongeëwenaard, ongeëwenaarde
oge•ewenaarde, on•geë•we•naar•de
Negatiewe naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Attributiewe vorm van ongeëwenaard: wat nie geëwenaar is of word nie
  1. Ons stel die nuutste generasie remblokkies bekend, met tegnologiese vooruitgang wat ongeëwenaarde remkrag en lang lewensduur lewer. [1]