Gaan na inhoud

ongebuig

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordbuig
Werkwoordelikgebuig  
Naamwoordelikgebuig, gebuigde, geboë  
Negatiefongebuig, ongebuigde, ongeboë
on•ge•buig
Negatiewe naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Predikatief of bywoordelik: wat nie gebuig is of word nie
  1. Skerpioen het 'n negatiewe polariteit wat beskryf word deur eienskappe soos ongebuig en reflekterend, terwyl dit gewoonlik 'n vroulike teken genoem word. [1]