Gaan na inhoud

ongebuigde

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordbuig
Werkwoordelikgebuig  
Naamwoordelikgebuig, gebuigde, geboë  
Negatiefongebuig, ongebuigde, ongeboë
on•ge•buig•de
Negatiewe naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Attributiewe vorm van ongebuig wat nie gebuig is of word nie
  1. Sorg dat net skerp ongebuigde naaalde gebruik word, anders kan weefselskade aangerig word. [1]