ongehinder
| Voltooide deelwoord | |
|---|---|
| Werkwoord | hinder |
| Werkwoordelik | gehinder |
| Naamwoordelik | gehinder, gehinderd, gehinderde |
| Negatief | ongehinder, ongehinderd, ongehinderde |
- on•ge•hin•der
- Negatiewe naamwoordelike verlede deelwoord
- Predikatief of bywoordelik: wat nie gehinder is of word nie
- As die lewer deur die lewergifstof beskadig is, word die fikosiaan ongehinder in die bloed opgeneem [1]
