Gaan na inhoud

ongehinderd

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordhinder
Werkwoordelikgehinder  
Naamwoordelikgehinder, gehinderd, gehinderde  
Negatiefongehinder, ongehinderd, ongehinderde
on•ge•hin•derd
Negatiewe naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Predikatief of bywoordelik: wat nie gehinder is of word nie
  1. Groot getalle vee word jaarliks gesteel. Verder kom baie onwettige immigrante ongehinderd oor die grens.[1]